Dorzecze Ücker

Podstawowe informacje

Tabela 1. Ogólny opis obszaru dorzecza

nazwa obszaru dorzecza

obszar dorzecza Ücker

powierzchnia obszaru dorzecza

14,7   km2

długość głównego cieku

103 km (brak cieków w   granicach Polski)

długość cieków   istotnych[1]

brak cieków istotnych w granicach Polski

główne dopływy

brak dopływów w   granicach Polski

regiony wodne

region wodny Ücker

liczba JCWP

nie   wyznaczono JCW powierzchniowych

1   JCWPd o numerze 3 i kodzie PLGW60003

źródło: opracowanie własne na podstawie danych literaturowych i MPHP

Ogólna charakterystyka obszaru dorzecza

Obszar dorzecza Ücker położony jest w północno-zachodniej części kraju i leży w województwie zachodniopomorskim na granicy polsko-niemieckiej. Na obszar dorzecza Ücker na terenie Polski składa się kilka małych obszarów o łącznej powierzchni 14,7 km2. Obszar dorzecza reprezentowany jest przez region wodny Ücker położony w obrębie makroregionu Pobrzeże Szczecińskie, na niewielkim terenie zachodniej części mezoregionu Równiny Wkrzańskiej oraz zachodniej części Wzniesienia Szczecińskiego[2].

Główną rzeką tego obszaru dorzecza jest Ücker o długości całkowitej 103 km. Przebiega ona praktycznie w całości na obszarze Niemiec. Źródła rzeki Ücker zlokalizowane są w pobliżu miejscowości Alt Temmen na wysokości 69 m n.p.m. Ücker uchodzi do Zalewu Szczecińskiego.

Na obszarze dorzecza Ücker w granicach Polski nie występują cieki.

Na obszarze dorzecza występują dwie formy użytkowania terenu – lasy i systemy seminaturalne, które zajmują ok. 52% powierzchni oraz użytki rolne ok. 48% powierzchni[3]. W granicach obszaru dorzecza znajdują się dwie miejscowości Bobolin i Barnisław.

Wody powierzchniowe

Na obszarze międzynarodowego dorzecza Ücker, w granicach Polski nie wyznaczono żadnej jednolitej części wód.

Obszar dorzecza Ücker leży w obrębie ekoregionu Równin Centralnych.

Wody podziemne

Odwzorowanie położenia granic części wód podziemnych

Nowy podział terytorium Polski na 172 JCWPd związany jest z przyjętą w PIG-PIB definicją modelu pojęciowego systemu hydrogeologicznego. W myśl tej definicji model pojęciowy opisuje strukturę systemu i wskazuje zależności istniejące w jego obrębie (oddziaływanie – proces) i zachodzące pomiędzy poszczególnymi składowymi systemu oraz interakcję systemu z otoczeniem. W tym ujęciu model pojęciowy zbudowany jest z danych: [1] budowa geologiczna, [2] wykształcenie litologiczne, rozmieszczenie i rozprzestrzenienie oraz parametry hydrogeologiczne warstw wodonośnych, [3] elementy środowiskowe - presje antropogeniczne, [4] czynniki wpływające na przebieg poszczególnych procesów w obrębie systemu.

W myśl powyższego, w nowym podziale przyjęto generalną zasadę ograniczenia liczby uwzględnionych w modelu poziomów wodonośnych (przez łączenie ich w kompleksy wodonośne) do maksymalnie trzech wydzieleń. Jest to zgodne z przyjętą w Programie monitoringu JCWPd na terenie Polski zasadą, że w monitoringu obserwowane są następujące poziomy lub kompleksy poziomów wodonośnych[4]:

  • pierwszy od powierzchni terenu poziom wodonośny o zwierciadle swobodnym, najsilniej narażony na oddziaływanie presji z powierzchni terenu;
  • użytkowe poziomy wodonośne o zwierciadle napiętym, stanowiące główne źródło zaopatrzenia w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi;
  • wgłębny poziom wód zwykłych, narażony na ascenzję wód słonych.

Według podziału na 172 JCWPd, pierwszy kompleks wodonośny stanowią wody pierwszego poziomu wodonośnego bądź, w przypadku jego braku, głównego użytkowego poziomu wodonośnego. Są to przeważnie poziomy wodonośne o zwierciadle swobodnym, lokalnie napiętym. Ich główną cechą jest zwiększona podatność (duża wrażliwość) na oddziaływanie antropopresji na chemizm i stany wód podziemnych.

Drugi kompleks wodonośny tworzą głębsze poziomy wodonośne, posiadające zwierciadło naporowe. Są one izolowane od presji antropogenicznych zarówno nadległym pierwszym poziomem wodonośnym, jak i warstwami słabo-, pół- i nieprzepuszczalnymi. W skali regionalnej mogą być powiązane hydrodynamicznie z pierwszym kompleksem wodonośnym.

Trzeci kompleks wodonośny to wody położonego najgłębiej w strukturze krążenia użytkowego poziomu wodonośnego. Zazwyczaj jest on zagrożony potencjalną ascenzją zmineralizowanych wód głębszych.

Dodatkowo w celu nawiązania do istniejących scalonych części wód powierzchniowych oraz zlewni poszczególnych rzek (za Mapą Podziału Hydrograficznego Polski) weryfikowano przebieg poszczególnych JCWPd w celu unifikacji granic.

Obszar dorzecza Ücker znajduje się na terenie przygranicznej JCWPd o numerze 3.



[1] Długość wszystkich cieków JCWP

[2] Kondracki J., Geografia regionalna Polski, 1998 r.

[3] Szczegółowe wymagania, ograniczenia i priorytety dla potrzeb wdrażania planu gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy w Polsce. Region wodny Ücker, MGGP, Kraków 2010 r.

[4] Kazimierski B. i inni, Program monitoringu JCWPd na terenie Polski, 2005 r.

x Informujemy, że strona www.rdw.kzgw.gov.pl korzysta z plików cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies poprzez zmianę ustawień swojej przeglądarki internetowej. Więcej informacji w Polityce prywatności.